Sabahın Yolcusu Gece
02.06.2014 ...
Şiir
1186 okunma
0 yorum
Sayfayı Yazdır

Sabahın yolcusu Gece,

Kaçar kendinden gizlice.

Her gece;

Kapar gözlerini,

Gizlenir günahlarına.

Örtüsü çekilince,

Utanır kendince.

 

Sen mi gerçeksin ben mi yalan?

Bu sualler hep akla ziyan.

Nasihat, tevatür, avuntu beyan,

Dün gibi bitti Mayıs geldi Haziran.

 

Bir umuda sarıldık,

Bak nelerden ayrıldık?

Olmadık yerde,

Nasıl da kandırıldık.

Sen mi yalan ben mi talan?

 

Sabahın yolcusu Gece,

Yürür sessizce.

Siyahlar içinde;

Kanımızı emer vahşice.

Sen mi gece ben mi sabah?

 

Akıl gider akıl gelir başa,

Bir yol ki çıkar aşka.

Rengini kaybedenler başka!

Rengini bürünenler gelir akla.

Sen mi beyaz ben mi siyah?

 

Uyanınca biter Gece,

Sanırsın hece hece.

Akıl başa gelince,

Örtü ararsın kendine.

Düşününce;

Sen mi izan ben mi ziyan?

 

Sabahın yolcusu Gece,

Sen yitik ben bitik.

Neydik, neredeydik?

Sen ziynet ben fakir,

Kimdik bilemedik...

Bildik; diyemedik...

 

Sabahın yolcusu Gece,

Sen kimi kuru kimi nemli;

Ben demli.

Yudumlar sayılı vakit, beni.

Bilmezdik tükenmeyi,

Tükendik...

 

 




Ad - Soyad
:
E-Mail
:
Başlık
:
Yorum
:
Kalan Karakter Sayısı : 500