Çocuk ve Sokak
04.07.2014 ...
Şiir
1381 okunma
0 yorum
Sayfayı Yazdır

Bir şarkı çalar radyoda;
´Dil yaresini andıracak yâre bulunmaz´.
 
Rüzgâr usulca perdede toplanır
Genç kızın çeyiz bohçası gibi nazlanarak sallanır.
Ne kadar masum sokaklar sabahın ağaran saatinde.
Henüz dolaptan çıkıp erimemiş dondurma gibi
Kuş cıvıltısı.
Bir iki kapı sesi.
Bir serçenin kanatları.
Mezardan çıkan karınca gibi
Birazdan sokak seslere boğulacak.
Büyükler köseleriyle kirletecek sessizliği.
 
Oysa çocuklar günün her saatinde masum.
Sokağı örste döven iki topuk sesi sarar.
Sonra yanardağ gibi homurdanır iki bin beygirli motorlar.
Gürültü…
Ve masum çocuklar uyanır.
Ayakkabılar ve motorlar sokağı terk edince
Çok geçmeden çocuklar sokağın yaralarını sarar.
Güller açar.
Kuşlar ve çocuklar karşılıklı cıvıldaşır.
Adini bildiğimiz oyunlar sokağı lunaparka çevirir
 
Pencereler bir bir açılır.
Sokak dolar salonlara.
Evlerin keyfi yerine gelir
Bulutlar çekilir perdelik yerine
Rüzgâr güneşe gölgelik arar.
Anneler pencereden takip eder çocuklarını
-Oğlum/Kızım diye seslenirler sokağa
Sokağın yüzü güler
 



Ad - Soyad
:
E-Mail
:
Başlık
:
Yorum
:
Kalan Karakter Sayısı : 500